Op deze pagina kunt u de Statenvertaling raadplegen in de editie van 1637 en/of 1657. De edities 1637, 1657 en de GBS-editie kunnen naar keuze parallel worden weergegeven. (Bij parallelweergave worden bij een vers eerst de kanttekeningen met verwijsteksten getoond, daarna de verklarende kanttekeningen.)
| 1 EEn onderwijsinge: voor den Opper-sang-meester, onder de kinderen van Korah. |
| 2 O Godt, wy hebben’t met onse ooren gehoort, onse vaders hebben’t ons vertelt: ghy hebt een werck gewrocht in hare dagen, in de dagen van outs. |
| 3 Ghy hebt de Heydenen met uwe hant uyt de besittinge verdreven, maer haerlieden geplantt; ghy hebt de volcken geplaecht, haerlieden daer en tegen doen voortschieten. |
| 4 Want sy hebben het lant niet ge-erft door haer sweert, ende haren arm heeft hen geen heyl gegeven: maer uwe rechterhant, ende uwen arm, ende het licht uwes aengesichts; om dat ghy een welbehagen in hen haddet. |
| 5 Ghy selfs zijt mijn Coninck, ô Godt; gebiedt de verlossingen Iacobs. |
| 6 Door u sullen wy onse wederpartijders met hoornen stooten: in uwen Name sullen wy vertreden die tegen ons opstaen. |
| 7 Want ick vertrouwe niet op mijnen boge; ende mijn sweert en sal my niet verlossen. |
| 8 Maer ghy verlost ons van onse wederpartijders; ende ghy maeckt onse haters beschaemt. |
| 9 In Godt roemen wy den gantschen dach: ende uwen Naem sullen wy loven in eeuwicheyt, Sela! |
| 10 Maer [nu] hebt ghy ons verstooten, ende te schande gemaeckt; dewijle ghy met onse krijchs-heyren niet uyt en treckt. |
| 11 Ghy doet ons achterwaerts keeren vanden wederpartijder: ende onse haters berooven [ons] voor sich. |
| 12 Ghy geeft ons over als schapen ter spijse: ende ghy verstroyt ons onder de heydenen. |
| 13 Ghy verkoopt u volck om geene weerdye; ende ghy en verhoogt haren prijs niet. |
| 14 Ghy stelt ons onsen nabueren tot smaet; tot spot ende schimp den genen, die rontom ons zijn. |
| 15 Ghy stelt ons tot een spreeckwoort onder de heydenen: tot eene hooft-schuddinge onder de volckeren. |
| 16 Mijne schande is den gantschen dach voor my: ende de schaemte mijns aengesichts bedeckt my: |
| 17 Om de stemme des hooners, ende des lasteraers; van wegen den vyant,ende den wraeck-gierigen. |
| 18 Dit alles is ons overgekomen, nochtans en hebben wy uwer niet vergeten; nochte valschelick gehandelt tegen u verbont. |
| 19 Ons herte en is niet achterwaerts gekeert; noch onse ganck geweken van u pat. |
| 20 Hoewel ghy ons verplettert hebt in eene plaetse der Draken; ende ons met eene doots-schaduwe bedeckt hebt. |
| 21 So wy den Naem onses Godts hadden vergeten; ende onse handen tot eenen vreemden Godt uytgebreydt; |
| 22 Soude Godt sulcx niet ondersoecken? want hy weet de verborgentheden des herten. |
| 23 Maer om uwent wille worden wy den gantschen dach gedoodt; wy worden geacht als slacht-schapen. |
| 24 Waeckt op, waerom soudt ghy slapen, Heere? Ontwaeckt, en verstoot niet in eeuwicheyt. |
| 25 Waerom soudt ghy u aengesicht verbergen? onse elende, ende onse onderdruckinge vergeten? |
| 26 Want onse ziele is in’t stof nedergebogen; onse buyck kleeft aen d’aerde. |
| 27 Staet op, ons ter hulpe, ende verlost ons om uwer goedertierenheyt wille. |
