Op deze pagina kunt u de Statenvertaling raadplegen in de editie van 1637 en/of 1657. De edities 1637, 1657 en de GBS-editie kunnen naar keuze parallel worden weergegeven. (Bij parallelweergave worden bij een vers eerst de kanttekeningen met verwijsteksten getoond, daarna de verklarende kanttekeningen.)
| ALEPH. |
| 1 WElgelucksalich zijn de oprechte van wandel, die in de Wet des HEEREN gaen. |
| 2 Welgelucksalich zijnse, die sijne getuygenissen onderhouden: [die] hem van gantscher herte soecken: |
| 3 Oock geen onrecht en wercken: [maer] wandelen in sijne wegen. |
| 4 [HEERE] ghy hebt geboden, datmen uwe bevelen seer bewaren sal. |
| 5 Och dat mijne wegen gerichtt werden, om uwe insettingen te bewaren! |
| 6 Dan en soude ick niet beschaemt worden, wanneer ick mercken soude op alle uwe geboden. |
| 7 Ick sal u loven in oprechticheyt des herten, als ick de rechten uwer gerechticheyt geleert sal hebben. |
| 8 Ick sal uwe insettingen bewaren: en verlaet my niet al te seer. |
BETH. |
| 9 Waer mede sal de jongelinck sijn padt suyver houden? Als hy [dat] houdt nae u woort. |
| 10 Ick soecke u met mijn geheel herte, en laet my van uwe geboden niet afdwalen. |
| 11 Ick hebbe uwe reden in mijn herte verborgen, op dat ick tegen u niet sondigen en soude. |
| 12 HEERE, ghy zijt gesegent, leert my uwe insettingen. |
| 13 Ick hebbe met mijne lippen vertelt alle de rechten uwes monts. |
| 14 Ick ben vrolicker in den wech uwer getuygenissen, als over allen rijckdom. |
| 15 Ick sal uwe bevelen overdencken: ende op uwe paden letten. |
| 16 Ick sal my selven vermaken in uwe insettingen: u woort en sal ick niet vergeten. |
GIMEL. |
| 17 Doet wel by uwen knecht, [dat] ick leve, ende u woort beware. |
| 18 Ontdeckt mijne oogen, dat ick aenschouwe de wonderen van uwe Wet. |
| 19 Ick ben een vreemdelinck op der aerde, en verbergt uwe geboden voor my niet. |
| 20 Mijne ziele is verbroken van wegen het verlangen nae uwe oordeelen tot aller tijt. |
| 21 Ghy scheldt de vervloeckte hoovaerdige, die van uwe geboden afdwalen. |
| 22 Wentelt van my versmaetheyt ende verachtinge, want ick hebbe uwe getuygenissen onderhouden. |
| 23 [Als] selve de Vorsten sittende tegens my gesproken hebben: heeft uw’ knecht uwe insettingen betracht. |
| 24 Oock zijn uwe getuygenissen mijne vermakingen, [ende] mijne raetslieden. |
DALETH. |
| 25 Mijne ziele kleeft aen ’t stof: maeckt my levendich nae u woort. |
| 26 Ick hebbe [u] mijne wegen vertelt, ende ghy hebt my verhoort, leert my uwe insettingen. |
| 27 Geeft my den wech uwer bevelen te verstaen; op dat ick uwe wonderen betrachte. |
| 28 Mijne ziele drupt wech van treuricheyt: richt my op nae u woort. |
| 29 Wendt van my den wech der valsheyt, ende verleent my genadelick uwe Wet. |
| 30 Ick heb’ verkoren den wech der waerheyt, uwe Rechten hebbe ick my voorgestelt. |
| 31 Ick kleve vast aen uwe getuygenissen: ô HEERE, en beschaemt my niet. |
| 32 Ick sal den wech uwer geboden loopen, als ghy mijn herte verwijdet sult hebben. |
HE. |
| 33 HEERE, Leert my den wech uwer insettingen, ende ick sal hem houden ten eynde toe. |
| 34 Geeft my ’t verstant, ende ick sal uwe Wet houden, ja ick salse onderhouden met gantscher herte. |
| 35 Doet my treden op het padt uwer geboden: want daer inne heb’ ick lust. |
| 36 Neycht mijn herte tot uwe getuygenissen, ende niet tot giericheyt. |
| 37 Wendt mijne oogen af datse geen ydelheyt en sien: maeckt my levendich door uwe wegen. |
| 38 Bevesticht uwe toesegginge aen uwen knecht, die uwe vreese toegedaen is. |
| 39 Wendt mijne smaetheyt af, die ick vreese: Want uwe rechten zijn goet. |
| 40 Siet, ick hebbe een begeerte tot uwe bevelen, maeckt my levendich door uwe gerechticheyt. |
VAU. |
| 41 Ende dat my uwe goedertierenheden overkomen, ô HEERE: u heyl, nae uwe toesegginge. |
| 42 Op dat ick mijnen smader wat hebbe te antwoorden, want ick vertrouwe op u woort. |
| 43 Ende en ruckt het woort der waerheyt van mijnen mont niet al te seer, want ick hope op uwe rechten. |
| 44 So sal ick uwe Wet steets onderhouden, eeuwichlick ende altoos. |
| 45 Ende ick sal wandelen inde ruymte: om dat ick uwe bevelen gesocht hebbe. |
| 46 Oock sal ick voor Coningen spreken van uwe getuygenissen, ende my niet schamen. |
| 47 Ende ick sal my vermaken in uwe geboden, die ick lief hebbe. |
| 48 Ende ick sal mijne handen opheffen nae uwe geboden, die ick lief hebbe, ende ick sal uwe insettingen betrachten. |
ZAIN. |
| 49 Gedenckt des woorts tot uwen knecht [gesproken], op het welcke ghy my hebt doen hopen. |
| 50 Dit is mijn troost in mijne elende: want uwe toesegginge heeft my levendich gemaeckt. |
| 51 De hoovaerdige hebben my boven maten seer bespott: [nochtans] en ben ick van uwe wet niet geweken. |
| 52 Ick hebbe gedacht, ô HEERE, aen uwe oordeelen, van outs aen, ende hebbe my getroost. |
| 53 Groote beroeringe heeft my bevangen van wegen de godtloose, die uwe wet verlaten. |
| 54 Uwe insettingen zijn my gesangen geweest, ter plaetse mijner vreemdelinckschappen. |
| 55 HEERE, des nachts ben ick uwes naems gedachtich geweest, ende hebbe uwe wet bewaert. |
| 56 Dat is my geschiet, om dat ick uwe bevelen bewaert hebbe. |
CHETH. |
| 57 De HEERE is mijn deel, ic hebbe geseyt, dat ick uwe woorden sal bewaren. |
| 58 Ick hebbe u aenschijn eernstelick gebeden van gantscher herten, zijt my genadich nae uwe toesegginge. |
| 59 Ick hebbe mijne wegen bedacht, ende hebbe mijne voeten gekeert tot uwe getuygenissen. |
| 60 Ick hebbe gehaest, ende niet vertraecht uwe geboden te onderhouden. |
| 61 De godtloose hoopen hebben my beroooft: [nochtans] en hebbe ick uwe wet niet vergeten. |
| 62 Ter middernacht stae ick op, om u te loven voor de rechten uwer gerechticheyt. |
| 63 Ick ben een geselle aller die u vreesen, ende dier die uwe bevelen onderhouden. |
| 64 HEERE, de aerde is vol van uwe goedertierenheyt: leert my uwe insettingen. |
TETH. |
| 65 Ghy hebt by uwen knecht goet gedaen: HEERE, nae u woort. |
| 66 Leert my eenen goeden sin ende wetenschap: want ick hebbe aen uwe geboden gelooft. |
| 67 Eer ick verdruckt wert, dwaelde ick: maer nu onderhoude ick u woort. |
| 68 Ghy zijt goet ende goet-doende; leert my uwe insettingen. |
| 69 De hoovaerdige hebben leugens tegens my gestoffeert: [doch] ick beware uwe bevelen van gantscher herte. |
| 70 Haer herte is vett als smeer: [maer] ick hebbe vermaeck [in] uwe wet. |
| 71 ’T is my goet dat ick verdruckt ben geweest, op dat ick uwe insettingen leerde. |
| 72 De Wet uwes monts is my beter, dan duysenden van gout ofte silver. |
IOD. |
| 73 Uwe handen hebben my gemaeckt ende bereydt: maeckt my verstandich, op dat ick uwe geboden leere. |
| 74 Die u vreesen, sullen my aensien, ende haer verblijden, om dat ick op u woort gehoopt hebbe. |
| 75 Ick weet, HEERE, dat uwe gerichten de gerechticheyt zijn: ende dat ghy my uyt getrouwicheyt verdruckt hebt. |
| 76 Laet doch uwe goedertierenheyt zijn om my te troosten, nae uwe toesegginge aen uwen knecht. |
| 77 Laet my uwe barmherticheden overkomen, op dat ick leve: Want uwe Wet is al mijne vermakinge. |
| 78 Laet de hoovaerdige beschaemt worden, om datse my met leugen nedergestooten hebben: [doch] ick betrachte uwe geboden. |
| 79 Laetse tot my keeren die u vreesen: ende die uwe getuygenissen kennen. |
| 80 Laet mijn herte oprecht zijn tot uwe insettingen, op dat ick niet beschaemt en worde. |
CAPH. |
| 81 Mijne ziele is besweken van verlangen nae u heyl: op u woort heb ick gehoopt. |
| 82 Mijne oogen zijn besweken van verlangen nae uwe toesegginge ter wijle ick seyde, Wanneer sult ghy my vertroosten? |
| 83 Want ick ben geworden als een lederen sack in den roock: [doch] uwe insettingen en hebbe ick niet vergeten. |
| 84 Hoe sullen de dagen uwes knechts [vele zijn]? wanneer sult ghy recht doen over mijne vervolgers? |
| 85 De hoovaerdige hebben my putten gegraven, ’twelck niet en is nae uwe wet. |
| 86 Alle uwe geboden zijn waerheyt: sy vervolgen my met leugen, helpt my. |
| 87 Sy hebben my bynae vernietigt op de aerde, maer ick en hebbe uwe bevelen niet verlaten |
| 88 Maeckt my levendich nae uwe goedertierenheyt, dan sal ick ’t getuygenisse uwes monts onderhouden. |
LAMED. |
| 89 O HEERE, u woort bestaet in der eeuwicheyt in de hemelen. |
| 90 Uwe getrouwicheyt is van geslachte tot geslachte, ghy hebt de aerde vast gemaeckt, ende sy blijft staen: |
| 91 Nae uwe ordinantien blijven sy [noch] heden staen, want sy alle zijn uwe knechten. |
| 92 Indien uwe Wet niet en ware geweest al mijne vermakinge, ick ware in mijnen druck al lange vergaen. |
| 93 Ick en sal uwe bevelen in der eeuwicheyt niet vergeten, want door de selve hebt ghy my levendich gemaeckt. |
| 94 Ick ben uwe, behoudt my, want ick hebbe uwe bevelen gesocht. |
| 95 De godtloose hebben op my gewacht, om my te doen vergaen: ick neme acht op uwe getuygenissen. |
| 96 In alle volmaecktheyt hebbe ick een eynde gesien: [maer] u gebodt is seer wijt. |
MEM. |
| 97 Hoe lief hebbe ick uwe Wet! sy is mijne betrachtinge den gantschen dach. |
| 98 Sy maeckt my door uwe geboden wijser dan mijne vyanden zijn, want sy is in eeuwicheyt by my. |
| 99 Ick ben verstandiger dan alle mijne Leeraers, om dat uwe getuygenissen mijne betrachtinge zijn. |
| 100 Ick ben voorsichtiger dan de oude, om dat ick uwe bevelen bewaert hebbe. |
| 101 Ick hebbe mijne voeten geweert van alle quade paden, op dat ick u woort soude onderhouden. |
| 102 Ick en ben niet geweken van uwe rechten, want ghy hebt my geleert. |
| 103 Hoe soet zijn uwe redenen mijn gehemelte geweest! meer dan honich mijnen monde. |
| 104 Uyt uwe bevelen krijge ick verstant, daeromme hate ick alle leugen-paden. |
NUN. |
| 105 U woort is een lampe voor mijnen voet, ende een licht voor mijnen padt. |
| 106 Ick hebbe gesworen, ende sal’t bevestigen, dat ick onderhouden sal de rechten uwer gerechticheyt. |
| 107 Ick ben gantsch seer verdruckt, HEERE, maeckt my levendich nae u woort. |
| 108 Laet u doch, ô HEERE, welgevallen de vrijwillige offerhanden mijnes monts: ende leert my uwe rechten. |
| 109 Mijne ziele is geduerichlick in mijne hant: nochtans en vergete ick uwe Wet niet. |
| 110 De godtloose hebben my eenen strick geleyt: nochtans en ben ick niet afgedwaelt van uwe bevelen. |
| 111 Ick hebbe uwe getuygenissen genomen tot eene eeuwige erve: want sy zijn mijnes herten vrolickheyt. |
| 112 Ick hebbe mijn herte geneygt om uwe insettingen eeuwelick te doen, ten eynde toe. |
SAMECH. |
| 113 Ick hate de quade rancken, maer hebbe uwe Wet lief. |
| 114 Ghy zijt mijne schuyl-plaetse, ende mijn schilt, op u woort hebbe ick gehoopt. |
| 115 Wijckt van my, ghy boosdoenders, dat ick de geboden mijnes Godts moge bewaren. |
| 116 Ondersteunt my nae uwe toesegginge, op dat ick leve: ende en laet my niet beschaemt worden over mijne hope. |
| 117 Ondersteunt my, so sal ick behouden zijn, dan sal ick my steets in uwe insettingen vermaken. |
| 118 Ghy vertreedt alle de gene, die van uwe insettingen af-dwalen, want haer bedroch is leugen. |
| 119 Ghy doet alle godtloose der aerde wech, [als] schuym, daerom hebbe ick uwe getuygenissen lief. |
| 120 [Het hayr] mijnes vleesches is te berge geresen van verschrickinge voor u, ende ick hebbe gevreest voor uwe oordelen. |
AJIN. |
| 121 Ick hebbe recht ende gerechticheyt gedaen: en geeft my niet over aen mijne onderdruckers. |
| 122 Weest borge voor uwen knecht, ten goede: en laet de hooveerdige my niet onderdrucken. |
| 123 Mijne oogen zijn besweken, van verlangen nae u heyl, ende nae de toesegginge uwer rechtveerdicheyt. |
| 124 Doet by uwen knecht nae uwe goedertierenheyt, ende leert my uwe insettingen. |
| 125 Ick ben uw’ knecht, maeckt my verstadich, ende ick sal uwe getuygenissen kennen. |
| 126 ’T is tijt voor den HEERE dat hy wercke, [want] sy hebben uwe Wet verbroken. |
| 127 Daerom hebbe ick uwe geboden lief, meer dan gout, ja meer dan het fijnste gout. |
| 128 Daerom hebbe ick alle [uwe] bevelen, van alles, voor recht gehouden: [maer] allen valschen padt hebbe ick gehaett. |
PE. |
| 129 Uwe getuygenissen zijn wonderbaer, daerom bewaertse mijne ziele. |
| 130 De openinge uwer woorden geeft licht, de slechte verstandich makende. |
| 131 Ick hebbe mijnen mont wijdt open gedaen, ende gehijgt: want ick heb verlangt nae uwe geboden. |
| 132 Siet my aen, weest my genadich, nae het recht aen de gene die uwen Name beminnen. |
| 133 Maeckt mijne voetstappen vaste in uwen woorde: ende en laet geene ongerechticheyt over my heerschen. |
| 134 Verlost my van des menschen overlast, ende ick sal uwe bevelen onderhouden. |
| 135 Doet u aengesichte lichten over uwen knecht, ende leert my uwe insettingen. |
| 136 Water-beken vlieten af uyt mijne oogen, om dat sy uwe Wet niet en onderhouden. |
TSADE. |
| 137 HEERE, Ghy zijt rechtveerdich, ende elck een uwer oordeelen is recht. |
| 138 Ghy hebt de gerechticheyt uwer getuygenissen, ende de waerheyt hoochlick geboden. |
| 139 Mijnen yver heeft my doen vergaen, om dat mijne wederpartijders uwe woorden vergeten hebben. |
| 140 U woort is seer geloutert, ende uwe knecht heeft het lief. |
| 141 Ick ben kleyn ende veracht, [doch] uwe bevelen en vergete ick niet. |
| 142 Uwe gerechticheyt is gerechticheyt in eeuwicheyt, ende uwe Wet is de waerheyt. |
| 143 Benaeuwtheyt ende angst hebben my getroffen, [doch] uwe geboden zijn mijne vermakingen. |
| 144 De gerechticheyt uwer getuygenissen is in der eeuwicheyt: doetse my verstaen, so sal ick leven. |
KOPH. |
| 145 Ick hebbe van gantscher herte geroepen: Verhoort my, ô HEERE, ick sal uwe insettingen bewaren. |
| 146 Ick hebbe u aengeroepen, verlost my, ende ick sal uwe getuygenissen onderhouden. |
| 147 Ick ben de [morgen]-schemeringe voorgekomen, ende hebbe geschrey gemaeckt: op u woort hebbe ick gehoopt. |
| 148 Mijne oogen comen de [nacht]-waken te vooren, om uwe reden te betrachten. |
| 149 Hoort mijne stemme nae uwe goedertierenheyt, o HEERE, maeckt my levendich nae u recht. |
| 150 Die quade practijcken na-jagen, genaken [my]: sy wijcken verre van uwe Wet. |
| 151 [Maer] ghy HEERE zijt nae by: ende alle uwe geboden zijn waerheyt. |
| 152 Van outs hebbe ick geweten van uwe getuygenissen, dat ghyse in eeuwicheyt gegrondet hebt. |
RESCH. |
| 153 Siet mijne elende aen, ende helpt my uyt, want uwe Wet en hebbe ick niet vergeten. |
| 154 Twistet mijne twist-sake, ende verlost my: maeckt my levendich, nae uwe toesegginge. |
| 155 Het heyl is verre van de godtloose, want sy en soecken uwe insettingen niet. |
| 156 HEERE, uwe barmherticheden zijn vele: maeckt my levendich nae uwe rechten. |
| 157 Mijne vervolgers ende mijne wederpartijders zijn vele, [maer] van uwe getuygenissen en wijcke ick niet. |
| 158 Ick hebbe gesien de gene die trouwlooslick handelen, ende ’t verdroot my datse u woort niet en onderhielden. |
| 159 Siet aen, dat ick uwe bevelen lief hebbe, o HEERE, maeckt my levendich nae uwe goedertierenheyt: |
| 160 Het begin uwes woorts is waerheyt, ende in der eeuwicheyt is al ’t recht uwer gerechticheyt. |
SCHIN. |
| 161 De Vorsten hebben my vervolgt sonder oorsake: maer mijn herte heeft gevreest voor u woort. |
| 162 Ick ben vrolick over uwe toesegginge, als eener die eenen grooten buyt vint. |
| 163 Ick hate de valscheyt, ende hebber eenen grouwel van: [maer] uwe Wet hebbe ick lief. |
| 164 Ick love u sevenmael ’sdaegs, over de rechten uwer gerechticheyt. |
| 165 Die uwe Wet beminnen, hebben grooten vrede, ende sy en hebben geenen aenstoot. |
| 166 O HEERE, ick hope op u heyl, ende doe uwe geboden: |
| 167 Mijne ziele onderhoudt uwe getuygenissen, ende ick hebse seer lief: |
| 168 Ick onderhoude uwe bevelen, ende uwe getuygenissen: want alle mijne wegen zijn voor u. |
THAU. |
| 169 O HEERE, laet mijn geschrey voor u aenschijn genaken, maeckt my verstandich nae u woort. |
| 170 Laet mijn smeecken voor u aenschijn komen, reddet my nae uwe toesegginge. |
| 171 Mijne lippen sullen [uwen] lof overvloedelick uytstorten, als ghy my uwe insettingen sult geleert hebben. |
| 172 Mijne tonge sal sprake houden van uwe reden, want alle uwe geboden zijn rechtveerdicheyt. |
| 173 Laet uwe hant my te hulpe komen, want ick hebbe uwe bevelen verkoren. |
| 174 O HEERE, ick verlange nae u heyl, ende uwe Wet is al mijne vermakinge. |
| 175 Laet mijne ziele leven, ende sy sal u loven, ende laet uwe rechten my helpen. |
| 176 Ick hebbe gedwaelt als een verloren schaep: soeckt uwen knecht, want uwe geboden en hebbe ick niet vergeten. |
