Op deze pagina kunt u de Statenvertaling raadplegen in de editie van 1637 en/of 1657. De edities 1637, 1657 en de GBS-editie kunnen naar keuze parallel worden weergegeven. (Bij parallelweergave worden bij een vers eerst de kanttekeningen met verwijsteksten getoond, daarna de verklarende kanttekeningen.)
| 1 LOoft den HEERE, want hy is goet, want sijne goedertierenheyt is in der eeuwicheyt. |
| 2 Dat [sulcx] de bevrijdde des HEEREN seggen, die hy van de hant der wederpartijders gevrijdt heeft. |
| 3 Ende die hy uyt de landen versamelt heeft, van’t Oosten ende van’t Westen, van’t Noorden, ende van de zee. |
| 4 Die inde woestijne dwaelden, in eenen wech der wildernisse: die geene stadt ter wooninge en vonden. |
| 5 Sy waren hongerich, oock dorstich, hare ziele was in hen overstelpt. |
| 6 Doch roepende tot den HEERE in de benauwtheyt die sy hadden, heeft hyse geredt uyt hare angsten. |
| 7 Ende hy leyddese op eenen rechten wech: om te gaen tot een stadt ter wooninge. |
| 8 Laetse voor den HEERE sijne goedertierenheyt loven, ende sijne wonder-wercken voor de kinderen der menschen. |
| 9 Want hy de dorstige ziele versadigt, ende de hongerige ziele met goet vervult heeft. |
| 10 Die in duysternisse ende de schaduwe des doots saten, gebonden met verdruckinge ende yser: |
| 11 Om datse wederspannich waren geweest tegen Godes geboden, ende den raet des Alderhoochsten onweerdelick verworpen hadden. |
| 12 Daerom hy haer ’t herte door swaricheyt vernedert heeft: sy zijn gestruyckelt, ende daer en was geen helper. |
| 13 Doch roepende tot den HEERE in de benauwtheyt die sy hadden: verloste hyse uyt hare angsten. |
| 14 Hy voerdese uyt de duysternisse, ende de schaduwe des doots: ende hy brack hare banden. |
| 15 Laetse voor den HEERE sijne goedertierenheyt loven, ende sijne wonder-wercken voor de kinderen der menschen. |
| 16 Want hy heeft de koperen deuren gebroken: ende d’yseren grendelen in stucken gehouwen. |
| 17 De sotte worden om den wech harer overtredinge, ende om hare ongerechticheden geplaecht. |
| 18 Hare ziele grouwelde van alle spijse: ende sy waren tot aen de poorten des doots gekomen. |
| 19 Doch roepende tot den HEERE in de benautheyt die sy hadden: verloste hyse uyt hare angsten. |
| 20 Hy sondt sijn woort uyt, ende heeldese, ende rucktese uyt hare cuylen. |
| 21 Laetse voor den HEERE sijne goedertierenheyt loven, ende sijne wonder-wercken voor de kinderen der menschen. |
| 22 Ende datse Lof-offeren offeren, ende met gejuych sijne wercken vertellen. |
| 23 Die met schepen ter zee afvaren, handel doende op groote wateren, |
| 24 Die sien de wercken des HEEREN, ende sijne wonderwercken in de diepte. |
| 25 Als hy spreeckt, so doet hy eenen storm-wint opstaen, die hare golven om hooge verheft. |
| 26 Sy rijsen op nae den hemel, sy dalen neder tot in de afgronden: hare ziele versmelt van angst. |
| 27 Sy danssen ende waggelen als een droncken man, ende al hare wijsheyt wort verslonden. |
| 28 Doch roepende tot den HEERE in de benautheyt die sy hadden: so voerde hyse uyt hare angsten. |
| 29 Hy doet den storm stille staen, so dat hare golven stille swijgen. |
| 30 Dan zijnse verblijdt, om datse gestilt zijn, ende dat hyse tot de haven harer begeerte geleydt heeft. |
| 31 Laetse voor den HEERE sijne goedertierenheyt loven, ende sijne wonder-wercken voor de kinderen der menschen, |
| 32 Ende hem verhoogen, inde gemeynte des volcks, ende in’t gestoelte der Outsten hem roemen. |
| 33 Hy stelt de rivieren tot eene woestijne, ende water-tochten tot een dorstich [lant]. |
| 34 ’Tvruchtbaer lant tot souten [gront], om de boosheyt der gener die daer in woonen. |
| 35 Hy stelt de woestijne tot eenen water-poel, ende het dorre lant tot water-tochten. |
| 36 Ende hy doet de hongerige aldaer woonen, ende sy stichten eene stadt ter wooninge: |
| 37 Ende bezaeyen ackers ende planten wijngaerden, die inkomende vrucht voort-brengen. |
| 38 Ende hy segentse, so datse seer vermenichvuldigen, ende haer vee en vermindert hy niet. |
| 39 Daerna verminderense, ende komen t’onder, door verdruckinge, quaet, ende droeffenisse. |
| 40 Hy stort verachtinge uyt, over de Princen, ende doetse dwalen in’t woeste, daer geen wech en is. |
| 41 Maer hy brengt den nootdurftigen uyt de verdruckinge in een hooch vertreck, ende maeckt de huysgesinnen als cudden. |
| 42 De oprechte sien’t, ende zijn verblijdt, maer alle ongerechticheyt stopt haren mont. |
| 43 Wie is wijs? die neme dese [dingen] waer: ende datse verstandelick letten op de goedertierenheden des HEEREN. |
