Op deze pagina kunt u de Statenvertaling raadplegen in de editie van 1637 en/of 1657. De edities 1637, 1657 en de GBS-editie kunnen naar keuze parallel worden weergegeven. (Bij parallelweergave worden bij een vers eerst de kanttekeningen met verwijsteksten getoond, daarna de verklarende kanttekeningen.)
| 1 ROept nu; salder yemant zijn, die u antwoorde? ende tot wien vanden heyligen sult ghy u keeren? |
| 2 Want den dwasen brengt de toornicheyt om: ende den yver doodt den slechten. |
| 3 Ick hebbe gesien eenen dwasen wortelende: doch terstont vervloeckte ick sijne wooninge. |
| 4 Verre waren sijne sonen van heyl: ende sy werden verbrijselt inde poorte, ende daer en was geen verlosser. |
| 5 Wiens oogst de hongerige verteerde, dien hy oock tot uyt de doornen gehaelt hadde: de struyck-roover slockte haer vermogen in. |
| 6 Want uyt het stof en komt het verdriet niet voort: nochte de moeyte en spruyt niet uyt der aerde. |
| 7 Maer de mensche wort tot moeyte geboren; gelijck de sprancken der vyeriger kolen haer verheffen [tot] vliegen. |
| 8 Doch ick soude nae Godt soecken, ende tot Godt mijne aensprake richten: |
| 9 Die groote dingen doet, diemen niet doorsoecken en kan: wonderen, diemen niet tellen en kan; |
| 10 Die den regen geeft op der aerde; ende water sendt op de straten: |
| 11 Om de vernederde te stellen in’t hooge: dat de rouw-dragende door heyl verheven worden: |
| 12 Hy maeckt te niet de gedachten der archlistigen, dat hare handen niet een dinck uyt en richten. |
| 13 Hy vangt de wijse in hare arch-listicheyt: dat de raet der verdraeyden gestort wort. |
| 14 Des daechs ontmoeten sy de duysternisse: ende gelijck des nachts, tasten sy in den middach. |
| 15 Maer hy verlost den behoeftigen vanden sweerde, van haren monde, ende van de hant des stercken. |
| 16 So is voor den armen verwachtinge: ende de boosheyt stopt haren mont toe. |
| 17 Siet, geluck-salich is de mensche, den welcken Godt straft: daerom en verwerpt de kastijdinge des Almachtigen niet. |
| 18 Want hy doet smerte aen, ende hy verbindt: hy doorwondt, ende sijne handen heelen. |
| 19 In ses benaeuwtheden sal hy u verlossen: ende in de sevende en sal u het quaet niet aenroeren. |
| 20 In den honger sal hy u verlossen van de doot: ende in de oorloge van het gewelt des sweerts. |
| 21 Tegen den geessel der tonge sult ghy verborgen wesen: ende ghy en sult niet vreesen van de verwoestinge, als sy komt. |
| 22 Tegen de verwoestinge, ende tegen den honger sult ghy lacchen: ende van het gedierte der aerde en sult ghy niet vreesen. |
| 23 Want met de steenen des velts, sal u verbondt zijn: ende het gedierte des velts sal met u bevredicht zijn. |
| 24 Ende ghy sult bevinden, dat uwe tente in vrede is: ende ghy sult uwe wooninge versorgen, ende en sult niet feylen. |
| 25 Oock sult ghy bevinden, dat u zaet menichvuldich wesen sal; ende uwe spruyten als het kruyt der aerde. |
| 26 Ghy sult in ouderdom ten grave komen, gelijck de koorn-hoop t’sijner tijt opgevoert wort. |
| 27 Siet dit; wy hebben’t doorsocht, het is alsoo: hoort het, ende bemerckt ghy het voor u. |
