Op deze pagina kunt u de Statenvertaling raadplegen in de editie van 1637 en/of 1657. De edities 1637, 1657 en de GBS-editie kunnen naar keuze parallel worden weergegeven. (Bij parallelweergave worden bij een vers eerst de kanttekeningen met verwijsteksten getoond, daarna de verklarende kanttekeningen.)
| 1 DAer na opende Iob sijnen mont, ende vervloeckte sijnen dach. |
| 2 Want Iob antwoordde, ende seyde: |
| 3 De dach vergae, daer in ick geboren ben: ende de nacht [daer in] men seyde, Een knechtken is ontfangen: |
| 4 Die selve dach zy duysternisse, dat Godt nae hem niet en vrage van boven; ende dat geen glantz over hem en schijne. |
| 5 Dat de duysternisse, ende des doots schaduwe hem verontreynigen, dat wolcken over hem woonen, dat hem verschricken de swarte dampen des daechs. |
| 6 Die selve nacht, donckerheyt neme haer in, dat sy haer niet en verheuge onder de dagen des jaers; dat sy in’t getal der maenden niet en kome. |
| 7 Siet, die selve nacht zy eensaem; dat geen vrolick gesang daer in en kome: |
| 8 Dat haer vervloecken de vervloeckers des daechs, die bereydt zijn hare rouwe te verwecken. |
| 9 Dat de sterren hares schemer-tijts verduystert worden, sy wachte nae het licht, ende het en worde niet; ende sy en sie niet de oogen-leden des dageraets. |
| 10 Om dat sy niet toegesloten en heeft de deuren mijnes buycx, nochte verborgen de moeyte van mijnen oogen: |
| 11 Waerom en ben ick niet gestorven van de baer-moeder aen? [ende] hebbe den geest gegeven als ick uyt den buyck voortquam? |
| 12 Waerom zijn my de knien voorgekomen? ende waer toe de borsten, op dat ick suygen soude? |
| 13 Want nu soude ick neder liggen, ende stille zijn: ick soude slapen; dan soude voor my ruste wesen: |
| 14 Met de Coningen, ende Raetsheeren der aerde, die voor hen woeste plaetsen bebouwden: |
| 15 Ofte met den Vorsten, die gout hadden, die hare huysen met silver vervulden. |
| 16 Ofte als een verborgen misdracht, en soude ick niet zijn: als de kinderkens, [die] het licht niet gesien en hebben. |
| 17 Daer houden de boose op van beroeringe: ende daer rusten de vermoeyde van kracht: |
| 18 [Daer] zijn de gebondene t’samen in ruste: sy en hooren de stemme des drijvers niet. |
| 19 De kleyne, ende de groote is daer: ende de knecht vry van sijnen heere. |
| 20 Waerom geeft hy den elendigen het licht, ende het leven den bitterlick-bedroefden van gemoede? |
| 21 Die verlangen nae de doot, maer sy en isser niet; ende graven daer nae meer, dan nae verborgene schatten. |
| 22 Die blyde zijn tot opspringens toe; [ende] verheugen sich, als sy het graf vinden: |
| 23 Aen den man, diens wech verborgen is, ende dien Godt overdeckt heeft? |
| 24 Want voor mijn broot komt mijne suchtinge: ende mijne brullingen worden uytgestort als water. |
| 25 Want ick vreesde eene vreese, ende sy is my aengekomen: ende dat ick schroomde, is my overgekomen. |
| 26 Ick en was niet gerust, noch en was niet stille, noch en rustede niet; ende de beroeringe is gekomen. |
