Statenvertaling.nl

codex alexandrinus

Handelingen 27 – Griekse tekst en Statenvertaling

Op deze pagina wordt de Griekse tekst van het Nieuwe Testament en de Statenvertaling parallel weergegeven. De Griekse tekst is de reconstructie van de door de vertalers gevolgde tekst. Deze tekst is gebaseerd op de Textus Receptus edities van de 16e en begin 17e eeuw. De verschillen tussen de belangrijkste edities van de Textus Receptus zijn in noten vermeld (zie bijvoorbeeld Matth. 1:11, 23 en 2:11).
(Afkortingen in de noten: St=Stephanus 1550, 1551, B=Beza 1565 t/m 1604, Elz=Elzevir 1624, 1633, Sc=Scrivener 1881, M=Meerderheidstekst, edd=edities, kt=kanttekening.)

Bijbelboek:    

Hoofdstuk: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28
Weergave: Grieks en Statenvertaling zonder kanttekeningen
Grieks en Statenvertaling met kanttekeningen

Handelingen 27

1 Paulus wordt door den hoofdman Julius gezonden naar Rome, met andere gevangenen. 2 En met dezelve in een Adramytteens schip gegaan zijnde, vergezelschapt met Aristarchus, 3 Komt te Sidon. 4 Vaart voorbij Cyprus. 5 Komt te Myra. 6 Vandaar varen zij met een schip van Alexandrië, voorbij Knidus en Kreta, tot Schonehavens. 9 Alwaar Paulus den hoofdman raadt voor een tijd te verblijven om de ongelegenheid des tijds. 11 Maar de hoofdman den schipper en stuurman meer gelovende, vaart voort. 13 Zij varen voorbij Kreta, en krijgen een groten storm. 16 Komen aan het eiland Klauda. 17 En worden genoodzaakt door storm het goed uit het schip te werpen. 21 Paulus vermaant hen goedsmoeds te zijn, alzo God door een engel hem te kennen gegeven had, dat niemand van hen zou vergaan. 29 Zij werpen vier ankers uit. 30 De schippers zoeken uit het schip met de boot te vluchten. 31 Hetwelk Paulus verhindert. 33 Het volk lang gevast hebbende, nuttigt op de vermaning van Paulus spijze. 38 En werpt het koren overboord. 41 Het schip vergaat. 42 De soldaten willen de gevangenen doden, hetwelk de hoofdman verhindert. 43 En het volk zwemt aan land.
  
Naar Rome
1 Ὡς δὲ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμᾶς εἰς τὴν Ἰταλίαν, παρεδίδουν τόν τε Παῦλον καί τινας ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ, ὀνόματι Ἰουλίῳ, σπείρης Σεβαστῆς. 1 EN als het 1besloten was dat 2wij naar Italië zouden afvaren, leverden zij Paulus en enige andere gevangenen over aan een hoofdman over honderd, met name Július, van de 3keizerlijke 4bende.
1 Namelijk van Festus en zijn raad, Hand. 25:12. verwijsteksten
2 Hieruit, en uit het volgende verhaal, blijkt dat ook Lukas, die deze Handelingen heeft beschreven, in Paulus’ gezelschap op deze gehele reis geweest is.
3 Gr. sebastes, dat is, augustische.
4 Van dit woord zie Hand. 10:1. Deze Julius wordt gezegd een hoofdman van deze bende te zijn, omdat hij over een compagnie bevel had, die onder des keizers garde behoorde, die daarom hiertoe ook schijnt verkoren te zijn, opdat de gevangenen onder zijn opzicht te beter bewaard en in des keizers handen geleverd zouden worden. verwijsteksten
   
2 ἐπιβάντες δὲ πλοίῳ Ἀδραμυττηνῷ, μέλλοντες πλεῖν τοὺς κατὰ τὴν Ἀσίαν τόπους, ἀνήχθημεν, ὄντος σὺν ἡμῖν Ἀριστάρχου Μακεδόνος Θεσσαλονικέως. 2 aEn in een 5Adramytteens schip gegaan zijnde, alzo wij de plaatsen langs 6Azië 7bevaren zouden, voeren wij af; en 8Aristárchus, de Macedóniër van 9Thessaloníca, was met ons.
a 2 Kor. 11:25. verwijsteksten
5 Namelijk dat te Adramyttium te huis behoorde; welke is een stad in Mysië tegenover Mytilene.
6 Namelijk Klein-Azië, in hetwelk Mysië ook gelegen was.
7 Namelijk volgens het voornemen; hoewel zij om de tegenwinden een anderen koers hebben moeten nemen, gelijk uit het volgende verhaal blijkt.
8 Deze was een aanzienlijk man, die Paulus vandaar is gevolgd, welke ook in vele reizen met Paulus grote zwarigheden heeft uitgestaan, gelijk te zien is Hand. 19:29; 20:4, die ook Paulus in deze gevangenis tot Rome toe gezelschap gehouden heeft, als medegevangene zo het schijnt, of die te Rome gekomen zijnde, nevens Paulus is gevangengezet, gelijk blijkt Kol. 4:10. verwijsteksten
9 Van deze stad zie Hand. 17:1. verwijsteksten
   
3 τῇ τε ἑτέρᾳ κατήχθημεν εἰς Σιδῶνα· φιλανθρώπως τε ὁ Ἰούλιος τῷ Παύλῳ χρησάμενος ἐπέτρεψε πρὸς *τοὺς φίλους πορευθέντα ἐπιμελείας τυχεῖν.
* τοὺς φίλους B-edd, Sc, M | φίλους St, B-edd, Elz
3 En des anderen daags kwamen wij aan te 10Sidon. En Július bvriendelijk met Paulus handelende, liet hem toe tot 11de vrienden te gaan om van hen 12bezorgd te worden.
10 Een stad in Fenicië; waarvan zie Matth. 11:21. Hand. 12:20. verwijsteksten
b Hand. 24:23; 28:16. verwijsteksten
11 Dat is, de discipelen of enigen onder hen.
12 Dat is, alle gemak en verkwikking aangedaan te worden, of ook van enige dingen voorzien tot meerder gemak op de reis nodig.
   
4 κἀκεῖθεν ἀναχθέντες ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κύπρον, διὰ τὸ τοὺς ἀνέμους εἶναι ἐναντίους. 4 En vandaar afgevaren zijnde, voeren wij 13onder Cyprus heen, omdat de winden ons tegen waren.
13 Of: beneden Cyprus. Van dit eiland zie Hand. 11:19; 13:4. verwijsteksten
   
5 τό τε πέλαγος τὸ κατὰ τὴν Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν διαπλεύσαντες, κατήλθομεν εἰς Μύρα τῆς Λυκίας. 5 En de zee die langs 14Cilícië en 15Pamfylië is, doorgevaren zijnde, kwamen wij aan te 16Myra in Lycië.
14 Dit was een landschap in Klein-Azië, gelegen aan de Middellandse Zee, tussen Syrië en Pamfylië, Hand. 6:9; 15:23, 41. verwijsteksten
15 Van dit landschap zie ook Hand. 2:10; 13:13; 14:24. verwijsteksten
16 Een stad in het land van Lycië, hetwelk aan Pamfylië paalde, waar dit eerste schip schijnt zijn reis voldaan te hebben.
   
6 κἀκεῖ εὑρὼν ὁ ἑκατόνταρχος πλοῖον Ἀλεξανδρῖνον πλέον εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐνεβίβασεν ἡμᾶς εἰς αὐτό. 6 En de hoofdman aldaar een schip gevonden hebbende van 17Alexandríë, dat naar Italië voer, deed ons in hetzelve overgaan.
17 De hoofdstad van Egypte en Libië, welk schip uit Egypte te Myra was gekomen, om vandaar verder naar Italië te varen.
   
7 ἐν ἱκαναῖς δὲ ἡμέραις βραδυπλοοῦντες, καὶ μόλις γενόμενοι κατὰ τὴν Κνίδον, μὴ προσεῶντος ἡμᾶς τοῦ ἀνέμου, ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κρήτην κατὰ Σαλμώνην· 7 En als wij vele dagen langzaam voortvoeren, en nauwelijks tegenover 18Knidus gekomen waren, overmits het ons de wind niet toeliet, zo voeren wij onder 19Kreta heen, tegenover 20Salmóne.
18 Een eiland in de Middellandse Zee, tegenover Carië; anderen nemen het voor een uitstekenden hoek van Carië, tegenover Kreta.
19 Een eiland in dezelfde zee, heden ten dage Candia genaamd. Zie van hetzelve Tit. 1:5. verwijsteksten
20 Een uitstekende hoek van Kreta tegen het oosten.
   
8 μόλις τε παραλεγόμενοι αὐτὴν ἤλθομεν εἰς τόπον τινὰ καλούμενον Καλοὺς Λιμένας, ᾧ ἐγγὺς ἦν πόλις Λασαία. 8 En hetzelve nauwelijks voorbijzeilende, kwamen wij in een zekere plaats, genaamd 21Schonehavens, waar de stad Laséa 22nabij was.
21 Of: Goedehavens, heden nog Boniporto genaamd, een stad in Kreta, van de bekwaamheid van haar haven alzo geheten.
22 Maar wat meerder landwaarts in, gelijk Plinius getuigt, boek 4, hfdst. 12. Doch hij noemt die Lasos.
   
9 Ἱκανοῦ δὲ χρόνου διαγενομένου, καὶ ὄντος ἤδη ἐπισφαλοῦς τοῦ πλοός, διὰ τὸ καὶ τὴν νηστείαν ἤδη παρεληλυθέναι, παρῄνει ὁ Παῦλος 9 En als veel tijd verlopen en de vaart nu zorgelijk was, omdat ook 23de vasten nu voorbij was, vermaande hen Paulus,
23 Namelijk de jaarlijkse vasten der Joden, op welke de verzoening van het gehele volk door den hogepriester in het heilige der heiligen geschiedde, gelijk te zien is Lev. 16:29; 23:27, welke dag was de tiende der zevende maand, die ten dele met onzen september, ten dele met onzen oktober overeenkwam; zodat de tiende dag kwam omtrent het begin van oktober, na welke maand de zee bij de ouden niet werd bevaren tot het begin van maart toe, om de kortheid der dagen en de stormen, die tussen dien tijd veel zijn. Zie Vegetius, De re militari, boek 4, hfdst. 39. Hetwelk dan geen gemeenschap heeft met de vastentijden die sommigen heden ten dage houden, die lang na der apostelen tijden in de oude kerk niet bekend zijn geweest. verwijsteksten
   
10 λέγων αὐτοῖς, Ἄνδρες, θεωρῶ ὅτι μετὰ ὕβρεως καὶ πολλῆς ζημίας, οὐ μόνον τοῦ φόρτου καὶ τοῦ πλοίου ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, μέλλειν ἔσεσθαι τὸν πλοῦν. 10 En zeide tot hen: Mannen, ik 24zie dat de vaart zal geschieden met hinder en grote schade, niet alleen van de lading en van het schip, maar ook 25van ons leven.
24 Namelijk niet alleen uit de gelegenheid des tijds, maar inzonderheid door ingeving van Gods Geest.
25 Gr. van onze zielen.
   
11 ὁ δὲ ἑκατόνταρχος τῷ κυβερνήτῃ καὶ τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις. 11 Doch de hoofdman 26geloofde meer den stuurman en den schipper dan hetgeen van Paulus gezegd werd.
26 Namelijk die schijnen gemeend te hebben dat er nog enige dagen over waren, om binnen dezelve in een andere haven te kunnen komen; inzonderheid alzo de wind hun diende.
   
12 ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν, οἱ πλείους ἔθεντο βουλὴν ἀναχθῆναι κἀκεῖθεν, εἴπως δύναιντο καταντήσαντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι, λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατὰ λίβα καὶ *κατὰ χῶρον.
* κατὰ χῶρον St, B-edd, Elz, Sc, M | χῶρον B-edd
12 En alzo de haven ongelegen was om te overwinteren, vond het meerderdeel geraden ook vandaar te varen, of zij enigszins te Fenix konden aankomen om te overwinteren, 27zijnde een haven in Kreta, 28strekkende 29tegen het zuidwesten en tegen het noordwesten.
27 Dit wordt hierbij gevoegd, opdat men niet zou menen dat hij van Fenicië in Syrië sprak.
28 Gr. ziende.
29 Dat is, krom gelegen gelijk een halve maan, en daarom bevrijd van alle winden.
   
13 ὑποπνεύσαντος δὲ νότου, δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι, ἄραντες ἆσσον παρελέγοντο τὴν Κρήτην. 13 En alzo de zuidenwind zachtelijk waaide, meenden zij hun voornemen verkregen te hebben, en afgevaren zijnde zeilden zij dicht voorbij Kreta heen.
  
De storm
14 μετ’ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλε κατ’ αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικός, ὁ καλούμενος Εὐροκλύδων· 14 Maar niet lang daarna sloeg 30tegen hetzelve een 31stormwind, genaamd 32Euróklydon.
30 Namelijk eiland Kreta; het schip van hetzelve door dezen wind afgedreven zijnde.
31 Of: draaiwind, wervelwind.
32 Dat is, een oostelijke wind, die geweldige baren verwekt.
   
15 συναρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίου, καὶ μὴ δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ, ἐπιδόντες ἐφερόμεθα. 15 En als het schip daarmede weggerukt werd, en niet kon tegen den wind 33opzeilen, 34gaven wij het op, en dreven heen.
33 Gr. tegenogen.
34 Dat is, lieten wij het drijven op Gods genade, waar het de wind heendreef.
   
16 νησίον δέ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαύδην μόλις ἰσχύσαμεν περικρατεῖς γενέσθαι τῆς σκάφης· 16 En lopende onder een zeker eilandje, genaamd 35Klauda, konden wij nauwelijks de boot machtig worden;
35 Een eilandje aan het einde van Kreta tegen het westen, nu Gozo genaamd.
   
17 ἣν ἄραντες, βοηθείαις ἐχρῶντο, ὑποζωννύντες τὸ πλοῖον· φοβούμενοί τε μὴ εἰς τὴν σύρτιν ἐκπέσωσι, χαλάσαντες τὸ σκεῦος, οὕτως ἐφέροντο. 17 Dewelke opgehaald hebbende, gebruikten zij alle behulpselen, het schip 36ondergordende; en alzo zij vreesden, dat zij op 37de droogte Syrtis vervallen zouden, streken zij 38het zeil en dreven alzo heen.
36 Namelijk met kabels en touwen, die zij onder de kiel door brachten, om de zijden van het schip te vaster aan elkander te binden, tegen het geweld der baren.
37 Een zorgelijke droogte of plaat van welzand en vol draaiingen, onder Afrika in de Middellandse Zee gelegen.
38 Gr. het vat, gelijk Hand. 10:11. Waardoor het zeil met den spriet en de aanhangende touwen verstaan wordt. verwijsteksten
   
18 σφοδρῶς δὲ χειμαζομένων ἡμῶν, τῇ ἑξῆς ἐκβολὴν ἐποιοῦντο· 18 En alzo wij van het onweder geweldiglijk geslingerd werden, deden zij den volgenden dag 39een uitworp;
39 Namelijk van den last of de koopmanschap die in het schip was, om het schip te lichten.
   
19 καὶ τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τὴν σκευὴν τοῦ πλοίου ἐρρίψαμεν. 19 En den derden dag wierpen wij met onze eigen handen het 40scheepsgereedschap uit.
40 Namelijk van ballast, touwen, kabels, riemen, kisten, enz., hetgeen overtollig in het schip was. Want dat zij het noodzakelijke nog behouden hebben, blijkt uit vss. 28, 29, 30, enz. verwijsteksten
   
20 μήτε δὲ ἡλίου μήτε ἄστρων ἐπιφαινόντων ἐπὶ πλείονας ἡμέρας, χειμῶνός τε οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου, λοιπὸν περιῃρεῖτο πᾶσα ἐλπὶς τοῦ σώζεσθαι ἡμᾶς. 20 En als noch zon noch gesternten verschenen in vele dagen, en geen klein onweder 41ons drukte, zo werd ons voorts alle hoop van behouden te worden benomen.
41 Gr. op ons lag.
   
21 πολλῆς δὲ ἀσιτίας ὑπαρχούσης, τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν, Ἔδει μέν, ὦ ἄνδρες, πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης, κερδῆσαί τε τὴν ὕβριν ταύτην καὶ τὴν ζημίαν. 21 En als men 42langen tijd 43zonder eten geweest was, toen stond Paulus op in het midden van hen, en zeide: O mannen, men behoorde mij wel gehoor gegeven te hebben en van Kreta niet afgevaren te zijn, en dezen hinder en deze schade 44verhoed te hebben.
42 Namelijk omtrent veertien dagen, vers 33. verwijsteksten
43 Dat is, zonder gewoon maal te houden, vanwege de vreze des doods en het slingeren van het schip.
44 Gr. gewonnen te hebben, dat is, voorkomen te hebben.
   
22 καὶ τὰ νῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν· ἀποβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν, πλὴν τοῦ πλοίου. 22 Doch alsnu vermaan ik ulieden goedsmoeds te zijn; want er zal geen verlies geschieden van iemands 45leven onder u, maar alleen van het schip.
45 Gr. ziel.
   
23 παρέστη γάρ μοι τῇ νυκτὶ ταύτῃ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, οὗ εἰμι, ᾧ καὶ λατρεύω, 23 Want dezen zelven nacht heeft bij mij gestaan een engel Gods, 46Wiens ik ben, Welken ook ik dien,
46 Namelijk Gods apostel of dienstknecht ik ben.
   
24 λέγων, Μὴ φοβοῦ, Παῦλε· Καίσαρί σε δεῖ παραστῆναι· καὶ ἰδού, κεχάρισταί σοι ὁ Θεὸς πάντας τοὺς πλέοντας μετὰ σοῦ. 24 Zeggende: Vrees niet, Paulus, gij moet voor den keizer 47gesteld worden; en zie, 48God heeft u geschonken allen die met u varen.
47 Of: staan, u stellen.
48 Dat is, heeft hun het leven gegeven om uwentwil. Zie dergelijke Gen. 18:32; 19:21. verwijsteksten
   
25 διὸ εὐθυμεῖτε ἄνδρες· πιστεύω γὰρ τῷ Θεῷ ὅτι οὕτως ἔσται καθ’ ὃν τρόπον λελάληταί μοι. 25 Daarom, zijt goedsmoeds, mannen, want ik geloof God, dat het alzo zijn zal, gelijkerwijs het mij gezegd is.
26 εἰς νῆσον δέ τινα δεῖ ἡμᾶς ἐκπεσεῖν. 26 Doch wij moeten op een zeker ceiland vervallen.
c Hand. 28:1. verwijsteksten
   
27 Ὡς δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη νὺξ ἐγένετο, διαφερομένων ἡμῶν ἐν τῷ Ἀδρίᾳ, κατὰ μέσον τῆς νυκτὸς ὑπενόουν οἱ ναῦται προσάγειν τινὰ αὐτοῖς χώραν· 27 Als nu de veertiende nacht gekomen was, 49alzo wij in de 50Adriatische Zee herwaarts en derwaarts gedreven werden, omtrent het midden des nachts, vermoedden de scheepslieden dat hun enig land naderde.
49 Of: dat wij.
50 Gr. Adria, welke is eigenlijk die zee die heden ten dage Golfo di Venetia genaamd wordt; maar wordt ook dikwijls bij de ouden, gelijk ook hier, breder genomen, voor dat deel der Middellandse Zee hetwelk ook bovendien de zee van Sicilië en Jonië begrijpt. Zie Strabo, boek 7.
   
28 καὶ βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς εἴκοσι· βραχὺ δὲ διαστήσαντες, καὶ πάλιν βολίσαντες, εὗρον ὀργυιὰς δεκαπέντε· 28 En het dieplood uitgeworpen hebbende, vonden zij 51twintig vademen; en een weinig voortgevaren zijnde, wierpen zij wederom het dieplood uit en vonden vijftien vademen.
51 Namelijk diepte tot den grond.
   
29 φοβούμενοί τε μήπως εἰς τραχεῖς τόπους *ἐκπέσωσιν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας, ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.
* ἐκπέσωσιν St, B, Elz | ἐκπέσωμεν Sc, M
29 En vrezende dat zij ergens op 52harde plaatsen vervallen mochten, wierpen zij vier ankers van het achterschip uit, en wensten dat het dag werd.
52 Of: scherpe, klipachtige.
   
30 τῶν δὲ ναυτῶν ζητούντων φυγεῖν ἐκ τοῦ πλοίου, καὶ χαλασάντων τὴν σκάφην εἰς τὴν θάλασσαν, προφάσει ὡς ἐκ πρώρας μελλόντων ἀγκύρας ἐκτείνειν, 30 Maar als de scheepslieden zochten uit het schip te vlieden, en de boot 53nederlieten in de zee, onder den schijn alsof zij uit 54het voorschip de ankers zouden 55uitbrengen,
53 Namelijk die zij tevoren in het schip opgehaald hadden, vers 17. verwijsteksten
54 Dat is, het voorste deel van het schip.
55 Gr. uitstrekken.
   
31 εἶπεν ὁ Παῦλος τῷ ἑκατοντάρχῃ καὶ τοῖς στρατιώταις, Ἐὰν μὴ οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳ, ὑμεῖς σωθῆναι οὐ δύνασθε. 31 Zeide Paulus tot den hoofdman en tot de krijgsknechten: Indien dezen in het schip niet blijven, 56gij kunt niet behouden worden.
56 Want hoewel God Paulus door Zijn engel beloofd had dat niemand uit het schip zou vergaan, vers 24, nochtans worden daarmede de middelen niet weggenomen, waardoor God deze Zijn belofte wilde uitvoeren. En die daarin nalatig is, die gelooft God niet, maar verzoekt God. verwijsteksten
   
32 τότε οἱ στρατιῶται ἀπέκοψαν τὰ σχοινία τῆς σκάφης, καὶ εἴασαν αὐτὴν ἐκπεσεῖν. 32 Toen hieuwen de krijgsknechten de touwen af van de boot en lieten haar afvallen.
  
De schipbreuk
33 ἄχρι δὲ οὗ ἔμελλεν ἡμέρα γίνεσθαι, παρεκάλει ὁ Παῦλος ἅπαντας μεταλαβεῖν τροφῆς, λέγων, Τεσσαρεσκαιδεκάτην σήμερον ἡμέραν προσδοκῶντες ἄσιτοι διατελεῖτε, μηδὲν προσλαβόμενοι. 33 En ondertussen dat het dag zou worden, vermaande Paulus hen allen, dat zij zouden 57spijze nemen, en zeide: Het is heden de veertiende dag dat gij verwachtende blijft zonder eten en 58niets hebt genomen.
57 Gr. voedsel.
58 Dat is, als niet, zeer weinig; of: geen maal hebt gehouden, gelijk vers 21; want anders kan een gezond mens (gelijk de medicijnmeesters getuigen) over de zeven dagen niet wel vasten zonder sterven. verwijsteksten
   
34 διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς προσλαβεῖν τροφῆς· τοῦτο γὰρ πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ὑπάρχει· οὐδενὸς γὰρ ὑμῶν θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς πεσεῖται. 34 Daarom vermaan ik u spijze te nemen, want dat dient 59tot uw behoudenis; want niemand van u dzal 60een haar van het hoofd vallen.
59 Namelijk om sterkte te hebben in het regeren van het schip, en om uzelve te kunnen helpen, als wij onszelven moeten redden.
d Matth. 10:30. verwijsteksten
60 Dat is, zal enige schade lijden aan zijn leven of gezondheid. Hebr. Zie 1 Kon. 1:52. verwijsteksten
   
35 εἰπὼν δὲ ταῦτα, καὶ λαβὼν ἄρτον, εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ ἐνώπιον πάντων· καὶ κλάσας ἤρξατο ἐσθίειν. 35 En als hij dit gezegd en brood genomen had, e61dankte hij God in aller tegenwoordigheid; en hetzelve gebroken hebbende, begon hij te eten.
e 1 Sam. 9:13. Joh. 6:11. 1 Tim. 4:3. verwijsteksten
61 Namelijk voor de weldaad die hun God nog deed van spijze te hebben, en die te kunnen genieten tot versterking van hun krachten, gelijk ook Christus gewend was te doen, Matth. 14:19. Joh. 6:11, en Paulus alle Christenen vermaant, 1 Tim. 4:4, 5. verwijsteksten
   
36 εὔθυμοι δὲ γενόμενοι πάντες καὶ αὐτοὶ προσελάβοντο τροφῆς. 36 En zij allen goedsmoeds geworden zijnde, namen ook zelven 62spijze.
62 Gr. voedsel.
   
37 ἦμεν δὲ ἐν τῷ πλοίῳ αἱ πᾶσαι ψυχαί, διακόσιαι ἑβδομηκονταέξ. 37 Wij waren nu in het schip in alles tweehonderd zes en zeventig 63zielen.
63 Dat is, mensen, personen, Hand. 2:41; 7:14. Rom. 13:1. verwijsteksten
   
38 κορεσθέντες δὲ τροφῆς ἐκούφιζον τὸ πλοῖον, ἐκβαλλόμενοι τὸν σῖτον εἰς τὴν θάλασσαν. 38 En als zij met spijze verzadigd waren, lichtten zij het schip en wierpen het koren uit in de zee.
39 ὅτε δὲ ἡμέρα ἐγένετο, τὴν γῆν οὐκ ἐπεγίνωσκον· κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλόν, εἰς ὃν ἐβουλεύσαντο, εἰ δύναιντο, ἐξῶσαι τὸ πλοῖον. 39 En toen het dag werd, kenden zij het land niet; maar zij merkten 64een zekeren inham die een 65oever had, tegen denwelken zij geraden vonden, zo zij konden, het schip aan te zetten.
64 Gr. een schoot of boezem.
65 Of: strand.
   
40 καὶ τὰς ἀγκύρας περιελόντες εἴων εἰς τὴν θάλασσαν, ἅμα ἀνέντες τὰς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων· καὶ ἐπάραντες τὸν ἀρτέμονα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν. 40 En als zij 66de ankers opgehaald hadden, gaven zij het schip aan de zee over, meteen 67de roerbanden losmakende; en het razeil naar den wind opgehaald hebbende, hielden zij het naar den oever toe.
66 Of: de ankers afgehouwen hadden, lieten zij die in de zee.
67 Namelijk met welke zij tevoren het roer vastgemaakt hadden, toen het schip op Gods genade dreef, tegen het slingeren van de zee.
   
41 περιπεσόντες δὲ εἰς τόπον διθάλασσον ἐπώκειλαν τὴν ναῦν· καὶ ἡ μὲν πρώρα ἐρείσασα ἔμεινεν ἀσάλευτος, ἡ δὲ πρύμνα ἐλύετο ὑπὸ τῆς βίας τῶν κυμάτων. 41 fMaar vervallende op 68een plaats die de zee aan beide zijden had, zetten zij het schip daarop; en het voorschip vastzittende, bleef onbeweeglijk, maar het achterschip brak van het geweld 69der baren.
f 2 Kor. 11:25. verwijsteksten
68 Dat is, een uitstekenden oever of punt, die nochtans vooraan onder water lag, waarop zij het schip stuurden.
69 Namelijk die tegen het achterschip geweldiglijk aansloegen.
   
42 τῶν δὲ στρατιωτῶν βουλὴ ἐγένετο ἵνα τοὺς δεσμώτας ἀποκτείνωσι, μήτις ἐκκολυμβήσας διαφύγοι. 42 De 70raadslag nu der krijgslieden was, dat zij de gevangenen zouden doden, opdat niemand ontzwommen zijnde, zou ontvlieden.
70 Dat is, raad, advies, voornemen. Zo lichtelijk hadden zij vergeten, dat zij door Paulus het leven behouden hadden, hetwelk een grote ondankbaarheid was, die de hoofdman met recht heeft wederstaan.
   
43 ὁ δὲ ἑκατόνταρχος, βουλόμενος διασῶσαι τὸν Παῦλον, ἐκώλυσεν αὐτοὺς τοῦ βουλήματος, ἐκέλευσέ τε τοὺς δυναμένους κολυμβᾷν ἀπορρίψαντας πρώτους ἐπὶ τὴν γῆν ἐξιέναι· 43 Maar de hoofdman, willende Paulus behouden, belette hun dat voornemen, en beval dat degenen die zwemmen konden, zich eerst zouden afwerpen en te land komen;
44 καὶ τοὺς λοιπούς, οὓς μὲν ἐπὶ σανίσιν, οὓς δὲ ἐπί τινων τῶν ἀπὸ τοῦ πλοίου. καὶ οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐπὶ τὴν γῆν. 44 En 71de anderen, sommigen op planken, en sommigen op enige stukken van het schip. En alzo is het geschied dat zij allen behouden aan het land gekomen zijn.
71 Namelijk beval hij te land te komen.

Einde Handelingen 27