Numeri 21 – Statenvertaling met kanttekeningen

Statenvertaling.nl

sample header image

Numeri 21 – Statenvertaling

Op deze pagina kunt u de Statenvertaling met kanttekeningen online raadplegen in de editie van de GBS (Gereformeerde Bijbelstichting).

Bijbelboek:    

Hoofdstuk: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36
Inleiding Bijbelboek
Weergave: Met kanttekeningenParallelZonder kanttekeningenAlleen Bijbeltekst

Numeri 21

Dit hoofdstuk voorgelezen (v):

 

De koperen slang
1 ALS de Kanaäniet, de koning van Harad, wonende tegen het zuiden, hoorde dat Israël door den weg der verspieders kwam, zo streed hij tegen Israël en hij voerde enige gevangenen uit denzelven gevankelijk weg.
2 Toen beloofde Israël den HEERE een gelofte en zeide: Indien Gij dit volk geheel in mijn hand geeft, zo zal ik hun steden verbannen.
3 De HEERE dan verhoorde de stem van Israël en gaf de Kanaänieten over; en hij verbande hen en hun steden; en hij noemde den naam dier plaats Horma.
4 Toen reisden zij van den berg Hor, op den weg der Schelfzee, dat zij om het land der Edomieten heentogen; doch de ziel des volks werd verdrietig op dezen weg.
5 En het volk sprak tegen God en tegen Mozes: Waarom hebt gijlieden ons doen optrekken uit Egypte, opdat wij sterven zouden in deze woestijn? Want hier is geen brood, ook geen water, en aonze ziel walgt over dit zeer lichte brood. a Num. 11:6. verwijsteksten
6 Toen bzond de HEERE vurige slangen onder het volk; die beten het volk; en er stierf veel volk van Israël. b 1 Kor. 10:9. verwijsteksten
7 Daarom kwam het volk tot Mozes en zij zeiden: Wij hebben gezondigd, omdat wij tegen den HEERE en tegen u gesproken hebben; bid den HEERE dat Hij deze slangen van ons wegneme. Toen bad Mozes voor het volk.
8 En de HEERE zeide tot Mozes: Maak u een vurige slang en stel ze op een stang; en het zal geschieden cdat al wie gebeten is, als hij haar aanziet, zo zal hij leven. c Joh. 3:14. verwijsteksten
9 dEn Mozes maakte een koperen slang en stelde ze op een stang; en het geschiedde als een slang iemand beet, zo zag hij de koperen slang aan en hij bleef levend. d 2 Kon. 18:4. Joh. 3:14. verwijsteksten
 
Verschillende tochten
10 eToen verreisden de kinderen Israëls, en zij legerden zich te Oboth. e Num. 33:43. verwijsteksten
11 Daarna reisden zij van Oboth, en legerden zich aan de heuvelen van Abárim in de woestijn die tegenover Moab is, tegen den opgang der zon.
12 Vandaar reisden zij en legerden zich bij de beek Zered.
13 Vandaar reisden zij en legerden zich aan deze zijde van de Arnon, welke in de woestijn is, uitgaande uit de landpalen der Amorieten; fwant de Arnon is de landpale van Moab, tussen Moab en tussen de Amorieten f Richt. 11:18. verwijsteksten
14 (Daarom wordt gezegd in het boek van de oorlogen des HEEREN: Tegen Waheb, in een wervelwind, en tegen de beken Arnon),
15 En den afloop der beken, die zich naar de gelegenheid van Ar wendt, en leunt aan de landpale van Moab.
16 En vandaar reisden zij naar Beër; dit is de put van welken de HEERE tot Mozes zeide: Verzamel het volk, zo zal Ik hun water geven.
17 (Toen zong Israël dit lied: Spring op, gij put, zingt daarvan bij beurten.
18 Gij put, dien de vorsten gegraven hebben, dien de edelen des volks gedolven hebben, door den wetgever, met hun staven.) En van de woestijn reisden zij naar Mattana;
19 En van Mattana tot Naháliël; en van Naháliël tot Bamoth;
20 En van Bamoth tot het dal dat in het veld van Moab is, aan de hoogte van Pisga, en dat tegen de wildernis ziet.
 
Israël overwint Sihon en Og
21 gToen zond Israël boden tot Sihon, den koning der Amorieten, zeggende: g Deut. 2:26. Richt. 11:19. verwijsteksten
22 Laat mij door uw land trekken; hwij zullen niet afwijken in de akkers, noch in de wijngaarden, wij zullen het water der putten niet drinken; wij zullen op den koninklijken weg gaan, totdat wij uw landpale doorgetogen zijn. h Num. 20:17. verwijsteksten
23 iDoch Sihon liet Israël niet toe door zijn landpale door te trekken; maar Sihon vergaderde al zijn volk en hij ging uit, Israël tegemoet, naar de woestijn, en hij kwam te Jahza, en streed tegen Israël. i Deut. 2:30; 29:7. Joz. 24:8. Richt. 11:20. verwijsteksten
24 kMaar Israël sloeg hem met de scherpte des zwaards, en lnam zijn land in erfelijke bezitting, van de Arnon af tot de Jabbok toe, mtot aan de kinderen Ammons (want de landpale der kinderen Ammons was vast). k Deut. 2:33; 29:7. Joz. 12:2; 24:8. Richt. 11:21. l Ps. 135:11, 12; 136:19. Amos 2:9. m Deut. 2:37. verwijsteksten
25 nAlzo nam Israël al deze steden in; en Israël woonde in al de steden der Amorieten, te Hesbon en in al haar onderhorige plaatsen. n Deut. 2:34, 35. verwijsteksten
26 Want Hesbon was de stad van Sihon, den koning der Amorieten; en hij had gestreden tegen den vorigen koning der Moabieten, en hij had al zijn land uit zijn hand genomen, tot aan de Arnon.
27 Daarom zeggen zij die spreekwoorden gebruiken: Komt tot Hesbon; men bouwe en bevestige de stad van Sihon.
28 Want er is een vuur uitgegaan uit Hesbon, een vlam uit de stad van Sihon; zij heeft verteerd Ar der Moabieten, en de heren der hoogten van de Arnon.
29 Wee u, Moab, gij volk van oKamos zijt verloren; hij heeft zijn zonen die ontliepen, en zijn dochters, in de gevangenis geleverd aan Sihon, den koning der Amorieten. o 1 Kon. 11:7, 33. verwijsteksten
30 En wij hebben hen nedergeveld; Hesbon is verloren tot Dibon toe; en wij hebben hen verwoest tot Nofah toe, welke tot Médeba toe reikt.
31 Alzo woonde Israël in het land van den Amoriet.
32 Daarna zond Mozes om Jáëzer te verspieden; en zij namen haar onderhorige plaatsen in; en hij dreef de Amorieten die er waren, uit de bezitting.
33 Toen wendden zij zich en trokken op den weg van Basan; pen Og, de koning van Basan, ging uit hun tegemoet, hij en al zijn volk, tot den strijd, in Edréï. p Deut. 3:1; 29:7. verwijsteksten
34 De HEERE nu zeide tot Mozes: Vrees hem niet, want Ik heb hem in uw hand gegeven en al zijn volk, ook zijn land; en qgij zult hem doen, gelijk als gij Sihon, den koning der Amorieten, die te Hesbon woonde, gedaan hebt. q Ps. 136:20. verwijsteksten
35 En zij sloegen rhem en zijn zonen en al zijn volk, alzo dat hem niemand overbleef; en zij namen zijn land in erfelijke bezitting. r Ps. 136:20, 21, 22. verwijsteksten

Einde Numeri 21